ਆਖਿਰ ਕਿਹੜੀ ਮਜਬੂਰੀ ਸੀ ਕਿ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਦੇ ਮਰਹੂਮ ਅਦਾਕਾਰ ਵਿਨੋਦ ਖੰਨਾ ਨੂੰ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈਣਾ ਪਿਆ? ਸਿਰਫ਼ ਇਹੀ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਲੋਕ ਸਵਾਲ ਕਰਨ ਲੱਗੇ ਕਿ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੀਆਂ ਬੁਲੰਦੀਆਂ ‘ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਕੰਮ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹੋਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ। ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੀ ਸਵਾਲ ਸੀ, ਕਿਉਂ? ਅਜਿਹਾ ਕੀ ਕਾਰਨ ਸੀ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਵਿਨੋਦ ਖੰਨਾ ਨੂੰ ਰਿਟਾਇਰ ਹੋਣਾ ਪਿਆ? ਵਿਨੋਦ ਖੰਨਾ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰ ਖੁਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਗਵੇਂ ਪੁਸ਼ਾਕਾਂ ‘ਚ ਦੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਾਜ਼ੇ ਲਗਾਏ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਹੱਸ ਰਹੇ ਸਨ। ਕੁਝ ਹੈਰਾਨ ਸਨ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਗਲ ਸਮਝਣ ਲੱਗੇ। ਕਈਆਂ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਡਰਾਮਾ ਹੈ। ਵਿਨੋਦ ਖੰਨਾ ਨੇ ਖੁਦ ਇੱਕ ਇੰਟਰਵਿਊ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਚੱਲ ਰਹੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਲੇਸ਼ਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।

ਅਭਿਨੇਤਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਓਸ਼ੋ ਦੀ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਵਿਨੋਦ ਖੰਨਾ ਨੇ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।

ਇਹ ਇੱਕ ਜ਼ੈਨ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੀ…ਇੱਕ ਚੋਰ ਭੱਜਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਜ਼ੈਨ ਮਾਸਟਰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਸੀ। ਪੁਲਿਸ ਆ ਕੇ ਇਸ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਚੋਰ ਸਮਝ ਕੇ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਕਿ ਮੈਂ ਚੋਰੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਭੇਦ ਹੈ। ਹੁਣ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਵੀ ਗੁਰੂ ਜੀ ਸਿਮਰਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿਣ ਲੱਗੇ। ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਹੋਰ ਕੈਦੀ ਵੀ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। 3-4 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਅਸਲੀ ਚੋਰ ਫੜਿਆ ਗਿਆ। ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਜ਼ੈਨ ਮਾਸਟਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਸਾਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿਓ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਨਹੀਂ, ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡੋ। ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਹੈ।ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਓਸ਼ੋ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਹਾਂ। ਇਹ ਅਲਮਾਰੀ ਵਿੱਚ ਹੈ. ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਸਮਾਨ ਸੱਤ ਬਾਇ ਸੱਤ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਹਾਂ। ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਜੇਲ੍ਹ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬਾਹਰ। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਅਸੀਂ ਅਲਮਾਰੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦੇ।

ਵਿਨੋਦ ਖੰਨਾ ਨੇ ਓਸ਼ੋ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਇੰਟਰਵਿਊ ‘ਚ ਦੱਸਿਆ। ‘ਮੇਰਾ ਮਨ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੀ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪਸੰਦ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਸਾਧੂ-ਸੰਤਾਂ ਦਾ ਸ਼ੌਕ ਸੀ। ਮੈਂ ਅੱਠ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਸਾਧੂਆਂ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਕਿਸੇ ਸੰਤ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਦਿਖਾਇਆ। ਉਸ ਵਾਂਗ ਸਮਾਧੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਵੱਡਾ ਹੋਇਆ। ਕਾਲਜ ਗਿਆ। ਇਹ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਅਤੀਤ ਬਣ ਗਈ। ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਅਦਾਕਾਰ ਬਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੈਦਾ ਹੋਈ। ਪਿਤਾ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਮੈਂ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ‘ਚ ਗਿਆ। ਕਿਸਮਤ ਚੰਗੀ ਸੀ। ਸਫਲਤਾ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੀ। ਫਿਲਮਾਂ ਚੱਲਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਫਲ ਰਿਹਾ। ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕੁਝ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੋਈ। ਬਚਪਨ ਪਰਤ ਆਇਆ। ਮੈਂ ਇੱਕ ਦੁਕਾਨ ‘ਤੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪਰਮਹੰਸ ਯੋਗਾਨੰਦ ਦੀ ਉਹ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਿਤਾਬ ਖਰੀਦੀ: ਯੋਗੀ ਦੀ ਆਤਮਕਥਾ—ਮੈਂ ਇੱਕ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਕਿਤਾਬ ਪੜ੍ਹ ਲਈ। ਯੋਗਾਨੰਦ ਜੀ ਦੀ ਫੋਟੋ ਦੇਖ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।

ਮਹੇਸ਼ ਭੱਟ ਨੇ ਓਸ਼ੋ ਨੂੰ ਰਾਹ ਦਿਖਾਇਆ
ਫਿਰ ਮੇਰੀ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਖੋਜ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਕੁਝ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੈ ਪਰ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਨ੍ਹੀਂ ਦਿਨੀਂ ਸਾਡੇ ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਵਿਜੇ ਆਨੰਦ ਓਸ਼ੋ ਤੋਂ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋਏ ਸਨ। ਮਹੇਸ਼ ਭੱਟ ਵੀ ਓਸ਼ੋ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੁਣਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮੇਰੇ ਚੰਗੇ ਦੋਸਤ ਸਨ। ਉਸ ਨਾਲ ਪੁਣੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਓਸ਼ੋ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਕੈਸੇਟਾਂ ਖਰੀਦੀਆਂ। ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਮਿਲ ਗਏ ਜੋ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਨ।

ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਕਾਰਨ ਸੇਵਾਮੁਕਤੀ ਵੱਲ ਝੁਕਾਅ ਵਧ ਗਿਆ
ਵਿਨੋਦ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਦਸੰਬਰ 1974 ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਮੈਂ ਓਸ਼ੋ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਦਾ ਰਿਹਾ ਪਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੋਂਦ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਨਾ ਕਿ ਸਿਰਫ਼ ਮਾਨਸਿਕ। ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਬਲਦੇ ਸੱਚ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ। ਮੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ
ਛੇ-ਸੱਤ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਚਾਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਵੀ ਸੀ। ਮੇਰੀ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ਭੈਣ ਸੀ। ਮੇਰੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਹਿੱਲ ਗਈਆਂ। ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ, ਇੱਕ ਦਿਨ ਮੈਂ ਵੀ ਮਰ ਜਾਵਾਂਗਾ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਦਸੰਬਰ 1975 ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਅਚਾਨਕ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਮੈਂ ਓਸ਼ੋ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਗਿਆ। ਓਸ਼ੋ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਤਿਆਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ? ਮੈਂ ਕਿਹਾ: ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ। ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਹਨ। ਓਸ਼ੋ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਤਿਆਰ ਹੋ. ਬੱਸ, ਮੈਂ ਰਿਟਾਇਰ ਹੋ ਗਿਆ।

ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੁੰਬਈ ਵਾਪਸ ਆਇਆ। ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਪਾਗਲ ਸਮਝਦੇ ਸਨ। ਹਰ ਕੋਈ ਹੈਰਾਨ ਸੀ। ਕਈਆਂ ਨੇ ਹਮਦਰਦੀ ਪ੍ਰਗਟਾਈ। ਲੋਕ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿਣ ਲੱਗ ਪਏ ਕਿ ਮੈਂ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਕਿਉਂ ਹੋਵਾਂਗਾ। ਕੁਝ ਦਿਨ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਫਿਰ ਫਿਲਮੀ ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ ਬੋਰ ਹੋਣ ਲੱਗਾ। ਮੈਂ ਕਈ ਵਾਰ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਕੇ ਪੂਨਾ ਜਾ ਕੇ ਓਸ਼ੋ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਓਸ਼ੋ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਜੇ ਇਸ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੋ। ਉਦੋਂ ਹੀ ਕਬਜ਼ਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਪੂਰੇ ਹੋ।

ਸਾਰੇ ਵਾਅਦੇ ਨਿਭਾਏ
ਵਿਨੋਦ ਖੰਨਾ ਨੂੰ ਓਸ਼ੋ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਬਹੁਤ ਇੱਛਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਅਚਾਨਕ ਓਸ਼ੋ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲਈ ਆ ਜਾਓ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਮੈਂ ਬੰਬਈ ਗਿਆ, ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰੈਸ ਕਾਨਫਰੰਸ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਨਿਆਸੀ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਮੇਰਾ ਕਰੀਅਰ ਸਿਖਰ ‘ਤੇ ਸੀ। ਕਈ ਨਿਰਮਾਤਾਵਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਸਾ ਲਗਾਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਦਮਾ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਪਾਗਲ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ। ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ। ਪਰ ਮੈਂ ਨਿਰਮਾਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਸਾਰੇ ਵਾਅਦੇ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ। ਕਿਸੇ ਦਾ ਪੈਸਾ ਬਰਬਾਦ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦਿੱਤਾ।

ਮਕਬਰੇ ਦੇ ਟੈਂਕ ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ
ਓਸ਼ੋ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਸਾਰੀ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ। ਮੈਨੂੰ ਸਮਾਧੀ ਤਲਾਬ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਆਇਆ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਦੀ ਕੁੱਖ ਵਰਗੀ ਸਥਿਤੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਵੀ ਹੋਇਆ। ਮੈਂ ਓਸ਼ੋ ਦੇ ਬਗੀਚੇ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਉੱਥੇ ਮੋਰ ਨੱਚਦੇ ਦੇਖਣਾ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ।

ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਪਾਗਲ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ
ਪਰ ਮੈਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਯਾਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਬੱਚਿਆਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਮੇਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਕੋਈ ਫਰਜ਼ ਹੈ। ਮੈਂ ਫਿਲਮਾਂ ‘ਚ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ। ਓਸ਼ੋ ਖੁਦ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਓਸ਼ੋ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲਈ ਮਨਾਲੀ ਗਿਆ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।

The post Vinod Khanna B’day: ਓਸ਼ੋ ਦੀ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ ਕੇ ਵਿਨੋਦ ਖੰਨਾ ਨੇ ਲੈ ਲਈ ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ, ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ ‘ਪਾਗਲ’ appeared first on TV Punjab | Punjabi News Channel.