ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੰਦਰ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਘੁੰਮਦੇ ਜਾਓਗੇ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ। ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ‘ਚ ਅਜਿਹੇ ਕਈ ਮੰਦਰ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਅਤੇ ਵਿਲੱਖਣ ਮਾਨਤਾਵਾਂ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ। ਭਾਰਤ ਦਾ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਅਨੋਖਾ ਮੰਦਰ, ਜੋ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਅਨੰਤਪੁਰ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਲੇਪਾਕਸ਼ੀ ਨਾਮ ਦੇ ਇਸ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮੰਦਰ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਦਿਲਚਸਪ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਮੰਦਰ ਦਾ ਇੱਕ ਥੰਮ੍ਹ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਝੂਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨੀ ਵੀ ਇਸ ਰਹੱਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕੇ ਹਨ। ਆਓ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਾਂ ਇਸ ਮੰਦਰ ‘ਚ ਹਵਾ ‘ਚ ਲਟਕ ਰਹੇ ਥੰਮ੍ਹ ਬਾਰੇ।

ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੇ ਥੰਮ੍ਹ ਹਨ?

ਲੇਪਾਕਸ਼ੀ ਮੰਦਿਰ ‘ਹੈਂਗਿੰਗ ਪਿਲਰ ਟੈਂਪਲ’ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਹੈਰਾਨੀ ਹੋਵੇਗੀ ਪਰ ਮੰਦਿਰ ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ 70 ਥੰਮ੍ਹ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵੀ ਥੰਮ੍ਹ ਜ਼ਮੀਨ ਨਾਲ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਜੁੜਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਥੰਮ੍ਹ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਲਟਕਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਇਸ ਨੂੰ ਪਰਖਣ ਲਈ ਖੰਭੇ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਕੱਪੜਾ ਪਾ ਕੇ ਜ਼ਰੂਰ ਦੇਖਦਾ ਹੈ। ਲੇਪਾਕਸ਼ੀ ਮੰਦਿਰ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਸਤੰਭ ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਥੰਮ੍ਹ ਜ਼ਮੀਨ ਤੋਂ ਅੱਧਾ ਇੰਚ ਉੱਪਰ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ।

ਲੈਪਾਕਸ਼ੀ ਮੰਦਰ ਦੇ ਝੂਲਦੇ ਥੰਮ ਬਾਰੇ ਕੀ ਕਿਹਾ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ?

1924 ਵਿੱਚ, ਹੈਮਿਲਟਨ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਇੰਜੀਨੀਅਰ, ਨੇ ‘ਭੇਤ’ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਕਾਲਮ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ 10 ਹੋਰ ਥੰਮ੍ਹ ਨਾਲੋ-ਨਾਲ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗੇ। ਇਸ ਡਰ ਤੋਂ ਕਿ ਸਾਰਾ ਢਾਂਚਾ ਢਹਿ-ਢੇਰੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੇ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤੀ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਸਰਵੇਖਣ (ਏ.ਐਸ.ਆਈ.) ਨੇ ਇੱਕ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸਿੱਧ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਹ ਥੰਮ੍ਹ ਇੱਕ ਗਲਤੀ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਿਰਮਾਤਾਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਲੇਪਾਕਸ਼ੀ ਮੰਦਿਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਮਿਥਿਹਾਸ

ਲੇਪਾਕਸ਼ੀ ਦੱਖਣੀ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਅਨੰਤਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਦਿਲਚਸਪ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਪਿੰਡ ਨਾਲ ਇੱਕ ਦਿਲਚਸਪ ਕਹਾਣੀ ਵੀ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਥਾਵਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ, ਇਹ ਪਿੰਡ ਉਹ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਹਿੰਦੂ ਮਹਾਂਕਾਵਿ ਰਾਮਾਇਣ ਵਿੱਚ ਰਾਵਣ ਦੁਆਰਾ ਹਰਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੰਛੀ ਜਟਾਯੂ ਡਿੱਗਿਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਭਗਵਾਨ ਰਾਮ ਨੇ ਪੰਛੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਲੇ ਪਕਸ਼ੀ’ ਜਿਸਦਾ ਤੇਲਗੂ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਅਰਥ ਹੈ ‘ਉੱਠਣਾ, ਪੰਛੀ’। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿੰਡ ਦਾ ਨਾਂ ਲੈਪਾਕਸ਼ੀ ਪੈ ਗਿਆ। ਲੇਪਾਕਸ਼ੀ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ, ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਤੇ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਰਹੀ ਹੈ।

ਮੰਦਰ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ?

ਵੀਰਭੱਦਰ ਮੰਦਿਰ (ਜਾਂ ਲੇਪਾਕਸ਼ੀ ਮੰਦਿਰ) ਨੂੰ 1530 ਵਿੱਚ ਦੋ ਭਰਾਵਾਂ- ਵਿਰੁਪੰਨਾ ਨਾਇਕ ਅਤੇ ਵਿਰਾੰਨਾ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਵਿਜੇਨਗਰ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਰਾਜਾ ਅਚਯੁਤਰਯਾ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨ ਦੌਰਾਨ ਉੱਚ ਅਹੁਦਿਆਂ ‘ਤੇ ਰਹੇ ਸਨ। ਮੰਦਿਰ ਦਾ ਮੁੱਖ ਦੇਵਤਾ ਵੀਰਭੱਦਰ ਹੈ, ਜੋ ਹਿੰਦੂ ਦੇਵਤਾ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਹੈ। ਮੁੱਖ ਮੰਦਰ ਦੇ ਤਿੰਨ ਭਾਗ ਹਨ: ਅਸੈਂਬਲੀ ਹਾਲ, ਐਂਟਚੈਂਬਰ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪਾਵਨ ਅਸਥਾਨ। ਹਰੇਕ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੰਧ-ਚਿੱਤਰ, ਮੂਰਤੀਆਂ ਅਤੇ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ ਮਿਲਣਗੀਆਂ। ਅਜਿਹਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੰਦਰ ਦੇ ਥੰਮ੍ਹ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਨਾਲ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।

ਮੰਦਰ ਅਣਸੁਲਝੇ ਰਹੱਸਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ

ਮੰਦਰ ਤੋਂ ਸਿਰਫ 200 ਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ ‘ਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਪੱਥਰ ਦੇ ਇੱਕ ਬਲਾਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਨੰਦੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਢਾਂਚਾ 27 ਫੁੱਟ ਲੰਬਾ ਅਤੇ 15 ਫੁੱਟ ਉੱਚਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਉੱਕਰੀ ਹੋਈ ਬਲਦ ਮੂਰਤੀ ਹੈ। ਬਲਦ ‘ਤੇ ਨੱਕਾਸ਼ੀ ਅਤੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਇੰਨੇ ਸੁੰਦਰ ਹਨ ਕਿ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਅੱਜ ਵੀ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਇਸ ਦੀ ਡਿਜ਼ਾਈਨਿੰਗ ਤੋਂ ਹੈਰਾਨ ਹਨ।

ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਅਧੂਰੇ ਵਿਆਹ ਹਾਲ ਦੀ ਕਹਾਣੀ

ਥੋੜ੍ਹਾ ਅੱਗੇ ਜਾ ਕੇ ਮੰਦਿਰ ਕੰਪਲੈਕਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ‘ਅਧੂਰਾ’ ਮੈਰਿਜ ਹਾਲ ਜਾਂ ‘ਕਲਿਆਣਮੰਡਪਮ’ ਹੈ। ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਹਾਲ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਹਾਲ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਹਰ ਕੋਈ ਆਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਅਧੂਰਾ ਕਿਉਂ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ? ਤਾਂ ਆਓ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦੇਈਏ, ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਵਿਰੂਪੰਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅੰਨ੍ਹਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਅੰਨ੍ਹਾਪਣ ਚਮਤਕਾਰੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਠੀਕ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਰ ਦੂਜੇ ਦਰਬਾਰੀ ਈਰਖਾਲੂ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਰਾਜ ਦਾ ਪੈਸਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਵਰਤ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਦਮੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਰੂਪੰਨਾ ਨੂੰ ਅੰਨ੍ਹਾ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਅਧੂਰੇ ਮੈਰਿਜ ਹਾਲ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ‘ਤੇ ਲਾਲ ਧੱਬੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੋਈ ਵੀ ਹਾਲ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ.

ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਬਣਤਰ –

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਜ਼ਮੀਨ ‘ਤੇ ਇਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਉੱਕਰਿਆ ਹੋਇਆ ਪੈਰ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਅਸਲ ਪੈਰ ਦੇ ਮਾਪ ਤੋਂ ਇੰਨਾ ਸਹੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਕਿਹੜਾ ਰਾਖਸ਼ ਸੀ ਜਿਸਦੀ ਉਚਾਈ 20 ਤੋਂ 25 ਫੁੱਟ ਸੀ? ਇਹ ਸਵਾਲ ਅਜੇ ਵੀ ਰਹੱਸ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

The post ਭਾਰਤ ਦਾ ਅਜਿਹਾ ਅਨੋਖਾ ਮੰਦਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਥੰਮ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਝੂਲਦਾ ਹੈ appeared first on TV Punjab | Punjabi News Channel.