ਹਿੰਦੂ ਮਿਥਿਹਾਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਾਤਾਲ ਲੋਕ ਭੂਤਾਂ ਅਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਘਰ ਹੈ। ਪਰ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਛਿੰਦਵਾੜਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਾਤਾਲ ਲੋਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਨੋਖੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਜੀਵਨ ਬਤੀਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਉਂਦਾ ਵੀ ਹੈ। ਛਿੰਦਵਾੜਾ ਦੇ ਤਾਮੀਆ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਸੰਘਣੀ ਹਰੀਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚ 12 ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲੇ ਭੜੀਆ ਕਬੀਲੇ ਦੇ 2000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੋਂ ਦਾ ਹਰ ਪਿੰਡ 3-4 ਪਿੰਡ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ ‘ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਦਵਾਈਆਂ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਇੱਥੇ 3 ਪਿੰਡ ਅਜਿਹੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੀਆਂ। ਅਜਿਹੇ ‘ਚ ਤੇਜ਼ ਧੁੱਪ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਇੱਥੇ ਦਾ ਨਜ਼ਾਰਾ ਸ਼ਾਮ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਇਸ ਲਈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪਿੰਡ ਜ਼ਮੀਨੀ ਪੱਧਰ ਤੋਂ ਕਰੀਬ 3000 ਫੁੱਟ ਹੇਠਾਂ ਸਥਿਤ ਹਨ। ਇੰਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਪਾਤਾਲਕੋਟ ‘ਚ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਾਫੀ ਦਿਲਚਸਪ ਅਤੇ ਸੱਚ ਹੈ।

ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਹਾਣੀਆਂ –

ਪਾਤਾਲਕੋਟ ਵਿੱਚ ਕਈ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਗੋਂਡ ਅਤੇ ਭਰੀਆ ਕਬੀਲੇ ਆਬਾਦ ਰਹੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਬਾਹਰੀ ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਭਰੀਆ ਕਬੀਲੇ ਦੇ ਲੋਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੀ ਸੀਤਾ ਪਾਤਾਲਕੋਟ ਵਿੱਚ ਹੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਗਈ ਸੀ। ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਇੱਥੇ ਡੂੰਘੀ ਗੁਫਾ ਬਣ ਗਈ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਥਾ ਇਹ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਹਨੂੰਮਾਨ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਰਾਵਣ ਦੇ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚੋਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਪਾਤਾਲਕੋਟ ਕਈ ਔਸ਼ਧੀ ਜੜੀ ਬੂਟੀਆਂ ਦਾ ਘਰ ਹੈ

ਪਾਤਾਲਕੋਟ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੰਘਣੇ ਪੱਤੇ ਮਿਲਣਗੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਇਹ ਸਥਾਨ ਕਈ ਔਸ਼ਧੀ ਬੂਟੀਆਂ, ਪੌਦਿਆਂ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਵੀ ਘਰ ਹੈ। ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਦੋਧੀ ਨਦੀ ਹੀ ਪਾਣੀ ਦਾ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਸਰੋਤ ਹੈ। ਦਿਲਚਸਪ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਦੁਪਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੂਰਾ ਇਲਾਕਾ ਇੰਨਾ ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵੀ ਇਸ ਘਾਟੀ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੀ।

ਕੀ ਪਾਤਾਲਕੋਟ ਨਰਕ ਦੀ ਪੌੜੀ ਹੈ?

ਪਾਤਾਲਕੋਟ ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਭਿਅਤਾ ਆਪਣੀ ਕੁੱਖ ਵਿੱਚ ਪਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਡੂੰਘੀ ਖਾਈ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਇੱਥੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਹੇਡਜ਼ ਦਾ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੁਆਰ ਹੈ।

ਪਾਤਾਲਕੋਟ ਦੇ ਆਦਿਵਾਸੀ ਮੇਘਨਾਥ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ-

ਪਾਤਾਲਕੋਟ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਕਬੀਲਾ ਮੇਘਨਾਥ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਚੇਤਰ ਪੂਰਨਿਮਾ ‘ਤੇ ਮਾਰਚ ਅਤੇ ਅਪ੍ਰੈਲ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਇੱਥੇ ਵੱਡਾ ਮੇਲਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਕਬਾਇਲੀ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਿਨ ਦੇਵਘਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਦੇ ਆਦਿਵਾਸੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ, ਅਗਰੀ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਪਾਤਾਲਕੋਟ ਜਾਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਮਾਂ-

ਆਪਣੀ ਯਾਤਰਾ ਨੂੰ ਯਾਦਗਾਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਮਾਨਸੂਨ ਦੇ ਮੌਸਮ ਦੌਰਾਨ ਪਾਤਾਲਕੋਟ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰੋ। ਧਰਤੀ ਦੀ ਮਹਿਕ ਅਤੇ ਸੁਹਾਵਣਾ ਮੌਸਮ ਇਸ ਸਥਾਨ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਕਤੂਬਰ ਤੋਂ ਫਰਵਰੀ ਤੱਕ ਘਾਟੀ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਮਾਂ ਹੈ। ਜੁਲਾਈ ਤੋਂ ਸਤੰਬਰ ਤੱਕ ਦੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰੋਂ ਘਾਟੀ ਦੇਖਣ ਲਈ ਸਹੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪਾਤਾਲਕੋਟ ਕਿਵੇਂ ਪਹੁੰਚਣਾ ਹੈ-

ਸੈਲਾਨੀ ਜਬਲਪੁਰ ਜਾਂ ਭੋਪਾਲ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ‘ਤੇ ਉਤਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਾਟਲਕੋਟ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੋਂ ਪਾਤਾਲਕੋਟ ਤੱਕ ਟੈਕਸੀਆਂ ਕਿਰਾਏ ‘ਤੇ ਉਪਲਬਧ ਹਨ। ਰੇਲਗੱਡੀ ਰਾਹੀਂ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਪਾਟਲਕੋਟ ਐਕਸਪ੍ਰੈਸ ਰਾਹੀਂ ਭੋਪਾਲ ਜਾਂ ਜਬਲਪੁਰ ਤੋਂ ਛਿੰਦਵਾੜਾ ਸਟੇਸ਼ਨ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਥੋਂ ਟੈਕਸੀ ਕਿਰਾਏ ‘ਤੇ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਰੋਡ ਟ੍ਰਿਪਰਾਂ ਲਈ, ਛਿੰਦਵਾੜਾ ਨਾਗਪੁਰ ਤੋਂ 125 ਕਿਲੋਮੀਟਰ, ਭੋਪਾਲ ਤੋਂ 286 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਅਤੇ ਜਬਲਪੁਰ ਤੋਂ 215 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਤੋਂ ਛਿੰਦਵਾੜਾ ਲਈ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ‘ਤੇ ਬੱਸਾਂ ਅਤੇ ਟੈਕਸੀਆਂ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ।

ਪਾਤਾਲਕੋਟ ਵਿੱਚ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿਣਾ ਹੈ-

ਖੈਰ, ਘਾਟੀ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਲਈ ਚੰਗੀ ਜਗ੍ਹਾ ਲੱਭਣੀ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ. ਫਿਰ ਵੀ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਤੰਬੂ ਲਗਾ ਕੇ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਇੱਥੇ ਤਾਮੀਆ ਜਾਂ ਲੋਕ ਨਿਰਮਾਣ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਗੈਸਟ ਹਾਊਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

The post ਭਾਰਤ ਦੇ ਇਹ 12 ਪਿੰਡ ਪਾਤਾਲ ‘ਚ ਵਸੇ ਹਨ, ਕੜਕਦੀ ਧੁੱਪ ‘ਚ ਵੀ ਸ਼ਾਮ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਨਜ਼ਾਰਾ appeared first on TV Punjab | Punjabi News Channel.