ਨਿਜ਼ਾਮਾਂ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਅਕਸਰ ਦੋ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਲੋਕ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਹਿਲਾ ਚਾਰਮੀਨਾਰ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਹੈਦਰਾਬਾਦੀ ਬਿਰਯਾਨੀ। ਇੱਥੋਂ ਦੇ ਸਥਾਨਕ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਦਾ ਚਾਰਮੀਨਾਰ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਯਾਤਰਾ ਅਧੂਰੀ ਹੈ। ਇਹ ਢਾਂਚਾ ਕੁਲੀ ਕੁਤਬ ਸ਼ਾਹ ਦੇ ਰਾਜ ਦੌਰਾਨ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਰਾਜਧਾਨੀ ਗੋਲਕੁੰਡਾ ਤੋਂ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਤਬਦੀਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਚਾਰਮੀਨਾਰ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ‘ਚਾਰ’ ਅਤੇ ‘ਮਿਨਾਰ’ ਦਾ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਰਥ ਹੈ ਚਾਰ ਟਾਵਰ, ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ‘ਫੋਰ ਟਾਵਰ’। ਆਓ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਾਂ ਇਸ ਖੂਬਸੂਰਤ ਟਾਵਰ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਦਿਲਚਸਪ ਗੱਲਾਂ।

ਇਸ ਨੂੰ ਚਾਰਮੀਨਾਰ ਕਿਉਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?

ਇਸ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਆਕਾਰ ਕਾਰਨ ਇਸ ਨੂੰ ਚਾਰਮੀਨਾਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ‘ਚਾਰ ਮੀਨਾਰ’। ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਸਮਾਰਕ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਵਿੱਚ ਕਈ ਗਣਿਤ ਅਤੇ ਜਿਓਮੈਟ੍ਰਿਕ ਖੋਜਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਚਾਰਮੀਨਾਰ ਦੇ ਚਾਰ ਮੀਨਾਰ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਚਾਰ ਖਲੀਫਾ (ਨੇਤਾਵਾਂ) ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਮੀਨਾਰ ਦੀਆਂ 4 ਮੰਜ਼ਲਾਂ ਹਨ। ਇਹ ਸਮਾਰਕ ਚੌਥੇ ਕੁਤਬਸ਼ਾਹੀ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਕੁਲੀ ਸ਼ਾਹ ਨੇ ਬਣਵਾਇਆ ਸੀ।

ਗੁਪਤ ਸੁਰੰਗ
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗੋਲਕੁੰਡਾ ਕਿਲੇ ਨੂੰ ਚਾਰਮੀਨਾਰ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਲਈ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਭੂਮੀਗਤ ਸੁਰੰਗ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਾਹ ਨੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਬਚਣ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਜੋਂ ਸੁਰੰਗ ਬਣਾਈ ਸੀ। ਇਹ ਸੁਰੰਗ ਕਿੱਥੇ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਇਹ ਅਜੇ ਵੀ ਰਹੱਸ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਚਾਰਮੀਨਾਰ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ
ਇਹ ਸਮਾਰਕ 16ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਪਲੇਗ ਦੀ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਦੇ ਅੰਤ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਫ਼ਾਰਸੀ ਆਰਕੀਟੈਕਟਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕੁਲੀ ਕੁਤਬ ਸ਼ਾਹ ਨੇ ਪਲੇਗ ਦੀ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਇਸ ਢਾਂਚੇ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਬਹੁ-ਮੰਜ਼ਲਾ ਢਾਂਚਾ

ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਮਾਰਕ ਹੋਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਚਾਰਮੀਨਾਰ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਪਹਿਲੀ ਬਹੁ-ਮੰਜ਼ਲਾ ਇਮਾਰਤ ਸੀ। ਟਾਵਰ ਦੇ ਸਿਖਰ ‘ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ, 149 ਪੌੜੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਚਾਰਮੀਨਾਰ ਵਿੱਚ ਪੱਥਰ ਦੀ ਬਾਲਕੋਨੀ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਇੱਕ ਛੱਤ ਅਤੇ ਦੋ ਗੈਲਰੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਇੱਕ ਛੱਤ ਵਰਗੀਆਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੀਨਾਰ ਦੀ ਮੁੱਖ ਗੈਲਰੀ ਵਿੱਚ 45 ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਨਾਲ ਹੀ, ਟਾਵਰ ਦੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਕਰਵ ਹੈ, 11 ਮੀਟਰ ਫੈਲਿਆ ਅਤੇ 20 ਮੀਟਰ ਉੱਚਾ। ਹਰ ਕਰਵ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਘੜੀ ਹੈ, ਜੋ 1889 ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਸੀ।

ਚਾਰਮੀਨਾਰ ਦੀ ਉਮਰ

ਇਸ ਸਮਾਰਕ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਉਮਰ 450 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ, ਜੋ ਚਾਰਮੀਨਾਰ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਾਰਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਵੀ ਇਹ ਸਮਾਰਕ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਕਾਰਨ ਤੇਲੰਗਾਨਾ ਸਰਕਾਰ ਵੀ ਇਸ ਸਮਾਰਕ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਕੇ ਇਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ 200 ਦੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਨੋ ਵਹੀਕਲ ਜ਼ੋਨ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਕਾਰਨ ਇਮਾਰਤ ਦੀ ਬਾਹਰੀ ਚਮਕ ਉੱਡਣ ਲੱਗ ਪਈ ਹੈ।

The post ਹੈਦਰਾਬਾਦ ‘ਚ ਚਾਰਮੀਨਾਰ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਬਣੀ ਅਜੀਬੋ-ਗਰੀਬ ਸੁਰੰਗ appeared first on TV Punjab | Punjabi News Channel.

ਸ਼ਾਇਦ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਜਾਣਦੇ ਹੋਵੋਗੇ ਕਿ ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਆਖਰੀ 18 ਸਾਲ ਰਾਵੀ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ‘ਤੇ ਸਥਿਤ ਕਰਤਾਰਪੁਰ ਨਾਮਕ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਏ, ਜੋ ਹੁਣ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਸ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਨੂੰ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਰਮਿਕ ਸਥਾਨ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਸਰਹੱਦ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਦੱਸ ਦੇਈਏ ਕਿ ਇਸ ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਸਥਾਨ ‘ਤੇ ਭਾਰਤੀ ਸਿੱਖ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਬਿਨਾਂ ਵੀਜ਼ੇ ਦੇ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲੇਖ ਰਾਹੀਂ, ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਦਮਾਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਕਰਤਾਰਪੁਰ –

ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਭਾਰਤ-ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਸਰਹੱਦ ਤੋਂ 5 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ ‘ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਉਸ ਥਾਂ ‘ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦੇ ਬਾਨੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਠਹਿਰੇ ਸਨ। ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਪਿਛਲੇ 18 ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਕਰਤਾਰਪੁਰ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਖੇਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ।

Kartarpur Corridor – ਕਰਤਾਰਪੁਰ ਲਾਂਘਾ

ਕਰਤਾਰਪੁਰ ਕਾਰੀਡੋਰ ਇੱਕ ਵੀਜ਼ਾ-ਮੁਕਤ ਧਾਰਮਿਕ ਸਥਾਨ ਹੈ ਜੋ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਡੇਰਾ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਰਹੱਦ ਭਾਰਤ-ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਸਰਹੱਦ ਤੋਂ ਕਰੀਬ 4.7 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ ‘ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਾਸਿੰਗ ਤੋਂ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਬਿਨਾਂ ਵੀਜ਼ੇ ਦੇ ਕਰਤਪੁਰ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜੇਕਰ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਤੋਂ ਕੋਈ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਡੇਰਾ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਭਾਰਤੀ ਵੀਜ਼ਾ ਲੈਣਾ ਪਵੇਗਾ। 5000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮੌਕਿਆਂ ‘ਤੇ 10,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕ ਸ੍ਰੀ ਕਰਤਾਰਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।

ਸ਼੍ਰੀ ਕਰਤਾਰਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦੌਰਾਨ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ

ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸਵੇਰੇ 8 ਵਜੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਯਾਤਰਾ ਦੁਪਹਿਰ 3 ਵਜੇ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਪਸ ਪਰਤਣਾ ਹੋਵੇਗਾ।

ਸਾਰੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਨੂੰ ਗੋਲਫ ਕਾਰਟ ਵਿਚ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਰਜਿਸਟਰੇਸ਼ਨ ਕਰਵਾਉਣੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਆਨਲਾਈਨ ਰਜਿਸਟਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਿਰਫ਼ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਜਾਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗੀ।

ਬਿਨੈਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਈਮੇਲ ਪਤੇ ‘ਤੇ ETA – ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਯਾਤਰਾ ਅਧਿਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਇਸਦੀ ਇੱਕ ਕਾਪੀ ਰੱਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਸਾਰੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਬਾਰਡਰ ‘ਤੇ ਜਾਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸੇ ਦਿਨ ਵਾਪਸ ਪਰਤਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।

ਸ੍ਰੀ ਕਰਤਾਰਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ।

ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਲੋੜਾਂ –

ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਕੋਲ ਵੈਧ ਪਾਸਪੋਰਟ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਲੱਡ ਗਰੁੱਪ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਫਾਰਮ ਵਿੱਚ ਨਾਮ, ਜਨਮ ਮਿਤੀ ਸਮੇਤ ਸਹੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਭਰੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਗਲਤ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲਾ ਫਾਰਮ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।
ਪਾਸਪੋਰਟ ਸਾਈਜ਼ ਫੋਟੋ ਦੀ ਸਕੈਨ ਕੀਤੀ ਕਾਪੀ।
ਪਾਸਪੋਰਟ ਦੀ ਸਕੈਨ ਕੀਤੀ ਕਾਪੀ।

The post ਬਿਨਾਂ ਵੀਜ਼ੇ ਦੇ ਵੀ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਰਤਾਰਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਗੁਰਦੁਆਰੇ, ਬੱਸ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖੋ appeared first on TV Punjab | Punjabi News Channel.

ਜੈਪੁਰ ਨੂੰ ਪਿੰਕ ਸਿਟੀ ਯਾਨੀ ਗੁਲਾਬੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹੋਵੋਗੇ ਕਿ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਪਿੰਕ ਸਿਟੀ ਕਿਉਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਓ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਲੇਖ ਰਾਹੀਂ ਦੱਸਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਗੁਲਾਬੀ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਪਿੰਕ ਸਿਟੀ ਕਹਿਣ ਪਿੱਛੇ ਕੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ।

ਜੈਪੁਰ ਨੂੰ ਗੁਲਾਬੀ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਮੂਲ

ਹਾਲਾਂਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਕਈ ਥਿਊਰੀਆਂ ਮਿਲਣਗੀਆਂ ਪਰ ਹੁਣ ਤੱਕ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਥਿਊਰੀ ਇੱਥੇ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਰਾਜ ਹੈ। ਪ੍ਰਿੰਸ ਐਲਬਰਟ ਨੇ ਸਾਲ 1876 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਮਹਾਰਾਜਾ ਸਵਾਈ ਰਾਮ ਸਿੰਘ ਦੂਜੇ, ਜੋ ਜੈਪੁਰ ਦੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਸਨ, ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾਨ ਨਿਵਾਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਹੀ ਮਹਿਮਾਨ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਗੁਲਾਬੀ ਟੈਰਾਕੋਟਾ ਨਾਲ ਰੰਗ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਇੱਥੇ ਸਾਰੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਗੁਲਾਬੀ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਰੰਗਣ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਕੁਝ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅੱਜ ਵੀ ਇਸ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਤਿਹਾਸਕ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਗੁਲਾਬੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਦਾ ਸੀ।

ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਿਆਸੀ ਸਬੰਧ

ਇਹ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਹਾਰਾਜਾ ਦਾ ਜੈਪੁਰ ਨੂੰ ਗੁਲਾਬੀ ਰੰਗਤ ਕਰਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਪ੍ਰਿੰਸ ਅਲਬਰਟ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਰਣਨੀਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਸੀ। ਇੰਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਮਹਾਰਾਜਾ ਸੱਚਮੁੱਚ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਸ਼ਹਿਜ਼ਾਦਾ ਜੈਪੁਰ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰੇ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਸਬੰਧ ਬਣਾ ਸਕੇ। ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਮਾਰੋਹ ਹਾਲ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਐਲਬਰਟ ਹਾਲ ਸੀ। ਇਹ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਵਿਕਟੋਰੀਆ ਅਤੇ ਅਲਬਰਟ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਦੇ ਬਾਅਦ ਮਾਡਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ.

ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ –

ਪ੍ਰਿੰਸ ਐਲਬਰਟ ਦੀ ਫੇਰੀ ਦੌਰਾਨ ਇਹ ਵੀ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਹਰ ਕੋਈ ਉਸਦੀ ਭਾਰਤ ਫੇਰੀ ਦੌਰਾਨ ਸ਼ਾਹੀ ਮਹਿਮਾਨ ਨਿਵਾਜ਼ੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਅਲਵਰ, ਬਨਾਰਸ, ਮੈਸੂਰ ਅਤੇ ਜੋਧਪੁਰ ਦੇ ਕਈ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਿੰਗੇ ਤੋਹਫ਼ੇ ਦੇ ਕੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪਰਾਹੁਣਚਾਰੀ ਦਿਖਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਅਜਿਹਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਜੈਪੁਰ ਗਏ ਤਾਂ ਉੱਥੇ ਗੁਲਾਬੀ ਅਵਤਾਰ ਦੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ‘ਚੋਂ ‘ਪਿੰਕ ਸਿਟੀ’ ਸ਼ਬਦ ਨਿਕਲਿਆ ਅਤੇ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਉਪਨਾਮ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।

ਪਿੰਕ ਸਿਟੀ ਨਾਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਹੋਰ ਕਾਰਨ –

ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਜੂਬੇ ਲਾਲ ਰੇਤਲੇ ਪੱਥਰ ਦੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਮਹਿਜ਼ ਇਤਫ਼ਾਕ ਹੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਸ਼ਹਿਜ਼ਾਦਾ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਤਾਂ ਮਹਾਰਾਜੇ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਗੁਲਾਬੀ ਰੰਗ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਜੋ ਸ਼ਹਿਜ਼ਾਦੇ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਬਹੁਤ ਆਕਰਸ਼ਕ ਲੱਗੇ।

ਜੈਪੁਰ ਅੱਜ ਵੀ ਉਸੇ ਗੁਲਾਬੀ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਰੰਗਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਿੰਕ ਸਿਟੀ ਦੇ ਸਫਲ ਮੇਕਓਵਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਹਾਰਾਜਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਨੂੰ ਗੁਲਾਬੀ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਪੇਂਟ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਕਾਨੂੰਨ ਪਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਸੀ। ਇਹ ਕਾਨੂੰਨ 1877 ਵਿੱਚ ਪਾਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਅੱਜ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਘੁੰਮਣ ਗਏ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਖੁਦ ਦੇਖਿਆ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਇੱਥੇ ਹਰ ਦੁਕਾਨ ਜਾਂ ਘਰ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਗੁਲਾਬੀ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਰੰਗਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੈਪੁਰ ਆਪਣੇ ਗੁਲਾਬੀ ਰੰਗ ਨੂੰ ਕਾਫੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਜੈਪੁਰ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਇਤਿਹਾਸਕ ਗੁਲਾਬੀ ਇਮਾਰਤਾਂ –

ਹਵਾ ਮਹਿਲ
ਆਮੇਰ ਕਿਲ੍ਹਾ
ਸਿਟੀ ਪੈਲੇਸ
ਜੈਗੜ੍ਹ ਕਿਲਾ
ਜੈ ਮਹਿਲ
ਨਾਹਰਗੜ੍ਹ ਕਿਲਾ
ਚੰਦਰ ਮਹਿਲ
ਰਾਮਬਾਗ ਪੈਲੇਸ
ਜੰਤਰ ਮੰਤਰ

The post ਇਸ ਲਈ ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੇ ਜੈਪੁਰ ਨੂੰ ‘ਪਿੰਕ ਸਿਟੀ’ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਕਹੋਗੇ ‘ਭਾਈ ਵਾਹ’ appeared first on TV Punjab | Punjabi News Channel.

ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗਵਾਲੀਅਰ ਦਾ ਕਿਲਾ ਅੱਜ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਤੋਂ ਲਗਭਗ 4 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ ‘ਤੇ ਸਥਿਤ ਗਵਾਲੀਅਰ ਦਾ ਕਿਲਾ, 8ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਕਿਲਾ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਣਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਕਈ ਵਾਰ ਇੱਕ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਸੂਰਿਆਸੇਨ ਨੇ 727 ਈ. ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਮਾਰਕ, ਬੁੱਧ, ਜੈਨ ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਮਹਿਲ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਲੋਕ ਗਵਾਲੀਅਰ ਦੇ ਕਿਲੇ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇੱਥੇ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਲ੍ਹੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਕੁਝ ਦਿਲਚਸਪ ਤੱਥਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ।

ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਜ਼ੀਰੋ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਰਿਕਾਰਡ-

ਜ਼ੀਰੋ ਨੰਬਰ ਦਾ ਦੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਰਿਕਾਰਡ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ ਸੀ। ਮੰਦਰ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਸਿਖਰ ‘ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਮੰਦਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਪੱਥਰ ਦਾ ਸ਼ਿਲਾਲੇਖ ਮਿਲਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਸ਼ੁਨਹਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੇ ਦੂਜੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਕਾਰਡ ਦਾ ਸਬੂਤ ਹੈ। ਦੱਸ ਦੇਈਏ ਕਿ ਇਹ ਸ਼ਿਲਾਲੇਖ ਲਗਭਗ 1500 ਸਾਲ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ।

ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆਤਮਕ ਬਣਤਰ

ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਹੈਰਾਨੀ ਹੋਵੇਗੀ ਕਿ ਇਸ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਬਣਤਰ ਰੱਖਿਆਤਮਕ ਹੈ। ਕਹਿਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕਿਲ੍ਹਾ ਇੰਨਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਕਿਲ੍ਹੇ ‘ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿਲਾ ਡਿੱਗੇਗਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸਿੱਧਾ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।

ਕਿਲ੍ਹੇ ਨਾਲ ਸੰਨਿਆਸੀ ਦਾ ਸਬੰਧ ਸੀ-

ਇਤਿਹਾਸ ਅਨੁਸਾਰ ਰਾਜਾ ਸੂਰਿਆਸੇਨ ਕੋੜ੍ਹ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਗੁਲਿਪਾ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ੀ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਤਾਲਾਬ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਲਿਆਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਜਾ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਲਈ ਸੂਰਜਸੇਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਂ ‘ਤੇ ਕਿਲਾ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।

ਇਹ ਕਿਲ੍ਹਾ ਰਾਣੀ ਲਕਸ਼ਮੀਬਾਈ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦਾ ਗਵਾਹ ਹੈ।

ਗਵਾਲੀਅਰ ਦਾ ਕਿਲਾ ਵੀ ਝਾਂਸੀ ਦੀ ਰਾਣੀ ਲਕਸ਼ਮੀਬਾਈ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦਾ ਗਵਾਹ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਨਾਲੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਰਾਜਾ ਭੋਜ, ਕਿੱਥੇ ਗੰਗੂ ਤੇਲੀ! ਕਹਾਵਤ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣੀ ਹੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਜੀ ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਤੇਲੀ ਦਾ ਮੰਦਰ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਮਰਾਟ ਮਿਹਿਰ ਭੋਜ ਨੇ ਬਣਵਾਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਨੂੰ ਤੇਲੀ ਕਾ ਮੰਦਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।

ਗਵਾਲੀਅਰ ਦੇ ਕਿਲੇ ਵਿਚ ਜੇਲ੍ਹ

ਅਖ਼ਬਾਰ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਗਵਾਲੀਅਰ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਜੇਲ੍ਹ ਵਜੋਂ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਹੀ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 1858 ਵਿੱਚ ਕਿਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਹੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੈਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਖਬਰ ਦੇ ਚਚੇਰੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਕੈਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਭਤੀਜੇ ਵੀ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ।

ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਅਜਾਇਬ ਘਰ

ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੋ ਮੁੱਖ ਮਹਿਲ ਹਨ। ਗੁਜਰੀ ਮਹਿਲ ਅਤੇ ਮਨ ਮੰਦਰ। ਗੁਜਰੀ ਮਹਿਲ ਰਾਣੀ ਮ੍ਰਿਗਯਾਨੀ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਹੁਣ ਇਸਨੂੰ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਸਾਰਾ ਕਿਲਾ ਰੇਤਲੇ ਪੱਥਰ ਵਿੱਚ ਬਣਿਆ ਹੈ

ਇਹ ਕਿਲ੍ਹਾ ਵਿੰਧਿਆ ਰੇਤਲੇ ਪੱਥਰ ‘ਤੇ ਗੋਪਾਲਚਲ ਨਾਂ ਦੀ ਚੱਟਾਨ ਪਹਾੜੀ ‘ਤੇ ਬਣਿਆ ਹੈ।

ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਾਸ ਬਾਹੂ ਮੰਦਰ-

ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਮੰਦਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਸ ਬਾਹੂ ਮੰਦਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 9ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਾਹੀ ਸੱਸ ਅਤੇ ਨੂੰਹ ਵਿਚਕਾਰ ਝਗੜਾ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਕਿਸ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਇਹ ਵਿਲੱਖਣ ਮੰਦਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

The post ਰਾਣੀ ਲਕਸ਼ਮੀਬਾਈ ਦੇ ਬਲੀਦਾਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਰਾਜਾ ਭੋਜ ਅਤੇ ਗੰਗੂ ਤੇਲੀ ਦੀਆਂ ਦਿਲਚਸਪ ਕਹਾਣੀਆਂ ਤੱਕ ਇਸ ਕਿਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। appeared first on TV Punjab | Punjabi News Channel.

ਭਾਰਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਅਜਿਹੀਆਂ ਪ੍ਰੇਮ ਕਹਾਣੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਲੋਕ ਅੱਜ ਵੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਲੈਲਾ-ਮਜਨੂੰ, ਸ਼ੀਰੀ ਫਰਾਦ, ਰੋਮੀਓ-ਜੂਲੀਅਟ, ਹੀਰ ਰਾਂਝਾ ਵਰਗੀਆਂ ਪ੍ਰੇਮ ਕਹਾਣੀਆਂ ਭਾਵੇਂ ਅਧੂਰੀਆਂ ਰਹਿ ਗਈਆਂ ਹੋਣ ਪਰ ਅਮਰ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸਲੀਮ ਅਤੇ ਅਨਾਰਕਲੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮ ਕਹਾਣੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਸੁਣਿਆ ਹੋਵੇਗਾ। ਸਲੀਮ-ਅਨਾਰਕਲੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਅਜਿਹੀ ਦਰਦਨਾਕ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਤ ਬਹੁਤ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਸੀ। ਪਰ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਸਲੀਮ ਨੇ ਅਨਾਰਕਲੀ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਕਬਰਾ ਵੀ ਬਣਵਾਇਆ ਸੀ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਅਨਾਰਕਲੀ ਦੀਆਂ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਸੀ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਇਤਿਹਾਸਕ ਮਕਬਰੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗੇ।

ਸਲੀਮ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਅਨਾਰਕਲੀ ਨੇ ਖੁਦ ਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਫਸਾ ਲਿਆ।

ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਨਾਰਕਲੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸਲੀਮ ਨੇ ਅਕਬਰ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਤੱਕ ਲੜਾਈ ਲੜੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਹਾਰ ਗਿਆ। ਅਖ਼ਬਾਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸ਼ਰਤ ਰੱਖੀ ਸੀ ਕਿ ਜਾਂ ਤਾਂ ਸਲੀਮ ਅਨਾਰਕਲੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦੇਵੇ ਜਾਂ ਫਿਰ ਉਹ ਖ਼ੁਦ ਮੌਤ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾ ਲਵੇ। ਅਜਿਹੇ ‘ਚ ਸਲੀਮ ਨੇ ਮੌਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ‘ਚ ਜਾਣਾ ਬਿਹਤਰ ਸਮਝਿਆ ਪਰ ਆਖਰੀ ਸਮੇਂ ‘ਤੇ ਅਨਾਰਕਲੀ ਨੇ ਆ ਕੇ ਸਲੀਮ ਦੀ ਜਾਨ ਬਚਾਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਕਬਰ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਅਕਬਰ ਦੀ ਕੰਧ ‘ਚ ਟਕਰਾ ਗਈ।

‘ਤੇ ਨਾਜਾਇਜ਼ ਸਬੰਧਾਂ ‘ਚ ਫਸਾਉਣ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਸੀ।

ਅਨਾਰਕਲੀ ਦਾ ਮਕਬਰਾ ਮੁਗਲ ਕਾਲ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਲਚਸਪ ਅਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਇਮਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਯਾਕ ਅਸ਼ਟਭੁਜ ਦਾ ਢਾਂਚਾ ਸਲੀਮ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਨਾਦਿਰਾ ਬੇਗਮ ਯਾਨੀ ਅਨਾਰਕਲੀ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਆਰਾਮ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਨਾਰਕਲੀ ਇਰਾਨ ਤੋਂ ਲਾਹੌਰ ਦੇ ਵਪਾਰੀਆਂ ਦੇ ਕਾਫ਼ਲੇ ਨਾਲ ਆਈ ਸੀ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਉਸ ਦੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਦੇ ਚਰਚੇ ਸਨ। ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਸੀ ਕਿ ਸਲੀਮ ਨੂੰ ਉਸ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੁਝ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਅਨਾਰਕਲੀ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਅਕਬਰ ਦੇ ਹਰਮ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। ਉਸ ਉੱਤੇ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਿੰਸ ਕਰਾਊਨ ਨੂੰ ਨਾਜਾਇਜ਼ ਸਬੰਧਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸਾਉਣ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ 1599 ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਦੋਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਫਾਂਸੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।

ਮੌਤ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਰਹੱਸ ਹੈ-

ਅਨਾਰਕਲੀ ਦੀ ਮੌਤ ਅਜੇ ਵੀ ਰਹੱਸ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਅਕਬਰ ਦੁਆਰਾ ਫਾਂਸੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਕੁਝ ਇਹ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਇੱਕ ਕੁਦਰਤੀ ਮੌਤ ਸੀ। ਇੱਕ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਯਾਤਰੀ, ਵਿਲੀਅਮ ਫਿੰਚ (ਜੋ ਸ਼ਹਿਜ਼ਾਦਾ ਸਲੀਮ ਦੇ ਮੁਗਲ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਵਾਗਡੋਰ ਸੰਭਾਲਣ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, 1608 ਅਤੇ 1611 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲਾਹੌਰ ਆਇਆ ਸੀ) ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਅਨਾਰਕਲੀ ਅਕਬਰ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।

ਅਨਾਰਕਲੀ ਦੀ ਕਬਰ ਲਾਹੌਰ ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਹੈ-

ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਜਹਾਂਗੀਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਲੀਮ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਛੇ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਗੱਦੀ ‘ਤੇ ਬੈਠਾ, ਉਸ ਨੇ ਲਾਹੌਰ ਵਿਚ ਅਨਾਰਕਲੀ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿਚ ਇਕ ਮਕਬਰਾ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਦੱਸ ਦਈਏ ਕਿ ਇਹ ਮਕਬਰਾ 1615 ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਮਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਗਮਰਮਰ ਦਾ ਗੁੰਬਦ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇਸਲਾਮੀ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਤਾਜ ਮਹਿਲ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮਕਬਰੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਕ ਹਾਲ ਹੈ, ਨਾਲ ਹੀ ਉਪਰਲੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ‘ਤੇ 8 ਖਿੜਕੀਆਂ ਦੇਖੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਅੰਦਰ ਅਨਾਰਕਲੀ ਦੀ ਕਬਰ ਹੈ, ਜਿਸ ‘ਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ 99 ਨਾਮ ਲਿਖੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਬਾਗ਼ ਵੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਨਾਰਕਲੀ ਉਡਾਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ, ਸਾਰੀਆਂ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇਹ ਮਕਬਰਾ ਅਜੇ ਵੀ ਮੁਗਲ ਕਾਲ ਦੀ ਇੱਕ ਯਾਦਗਾਰੀ ਉਦਾਹਰਣ ਹੈ।

The post ਭਾਰਤ ‘ਚ ਨਹੀਂ, ਇੱਥੇ ਬਣੀ ਹੈ ਸਲੀਮ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਅਨਾਰਕਲੀ ਦੀ ਕਬਰ appeared first on TV Punjab | Punjabi News Channel.